De dramatische nederlaag van Ghana zal nog lang doorwerken. Ontroostbaar zijn de Ghanezen na het “onsportieve verlies”, op de drempel van de halve finale. Ontroostbaar is Asamoah Gyan, de spits die faalde op het moment waarop hij voor het eerst een Afrikaans land bij de beste vier van de wereld kon schieten.
Maar een nuchtere kijk laat zien dat zonder deze wereldspits Ghana nooit zo ver was gekomen. In de eerste wedstrijd was juist Gyan degene die de penalty tegen Servië benutte vlak voor tijd. Dankzij zijn koele doeltreffendheid straalden de ‘Black Stars’ meer dan ooit.
Ghana heeft de wereld ondanks de nederlaag een memorabele en legendarische wedstrijd geschonken die het collectieve geheugen van de voetballiefhebbers lang zal heugen. Auke Kok beschreef in tijdschrift Vrij Nederland dat Ghana een boeiend spel van moed en voorwaartse nieuwsgierigheid speelde.
Dit WK heeft volgens persbureau Reuters zelfs de Afrikaanse identiteit van jonge blanken bevorderd, dankzij Ghana.
Opvallend in dit toernooi is de parallel met het vorige trauma van Ghana. In 1992 haalde Ghana, met Abedi Pele de finale van de Afrika Cup. De sterspeler was echter vanwege zijn tweede gele kaart in het toernooi geschorst voor de beslissende wedstrijd, die zijn land uiteindelijk met penalties verloor. Achttien jaar later stal Abedi’s zoon Andre ‘Dede’ Ayew de show voor de Black Stars. Ook Andre werd geschorst na twee gele kaarten. En Ghana verloor, met penalties.


Geplaatst door Michiel 