Hoop voor Angola

[Eerder verschenen in voetbaltijdschrift JOHAN, december 2001]

Tranen van geluk huilde coach Oliveira Goncalves toen het Angolese team onder twintig in april van dit jaar Afrikaans kampioen werd. Viana Mendoca, de maker van de openingstreffer in de finale, sprak uitzinnig over de bijzondere gebeurtenis. “We hebben Angola’s naam in gouden letters geschreven om aan de hele wereld te laten zien”.

Mantorras

Mantorras nog altijd bij Benfica

Angola is misschien wel het laatste land waar positieve berichten over te verwachten zijn. Meer dan een kwart eeuw woedt er een wrede burgeroorlog en voorzover er iets te melden valt, betreffen het vooral de aantallen slachtoffers van guerrilla-aanvallen of andere gevolgen van gevechten. Bekendheid heeft het land vooral als trieste wereldkampioen van de landmijn, met genoeg landmijnen om meer dan de helft van alle twaalf miljoen inwoners één voor één met beide benen van de grond te blazen. Geen vierkante kilometer van het platteland is meer veilig omdat er naar schatting zeven miljoen landmijnen liggen.

Vrede mag dan decennia lang ontbreken in Angola, vreugde is er dit jaar niet zeldzaam. De Palancas Negras (zwarte antilopen), het nationale voetbalteam wonnen in september de cup van Zuidelijk-Afrikaanse landen. Hoewel de grootste concurrent voor deze titel, Zuid-Afrika, van Malawi verloor dankzij een dubieuze penalty, versloeg Angola op eigen kracht in de finale het naar succes smachtende Zimbabwe. Voor WK kwalificatie eindigde Angola vervolgens net een plaats te laag in hun poule, als tweede achter Kameroen, maar de Palancas Negras boekte wel een spectaculaire 2-0 overwinning op de groepswinnaar. Al deze successen in één jaar zijn ongekend voor een land met een geschiedenis zonder noemenswaardig voetbalsucces.

De geschiedenis van Angola is een treurige. Als rijkste kolonie van Portugal bezat het onder andere al olie, diamanten en goud. De macht over deze grondstoffen is sinds Angola’s onafhankelijkheid in 1975 bevochten door twee legers die destijds een frontlijn van de Koude Oorlog vormden. Het ‘overheidsleger’, gesteund door de Sovjet-Unie en Cuba, nam het op tegen het ‘rebellenleger’ dat vanuit de Verenigde Staten en door het apartheidsregime in Zuid-Afrika gevoed werd. Het einde van de Koude Oorlog heeft echter voor Angola nauwelijks gunstige gevolgen gehad. De geldbronnen van die grootmachten voor de strijdende partijen zijn weliswaar opgedroogd, maar de legers die respectievelijk over oliebronnen en diamantmijnen beschikken, blijken ook zelfstandig hun inkomen te kunnen genereren om de slopende oorlog te bekostigen.

Meer dan 800.000 levens zijn er al verloren terwijl er ongeveer vier miljoen mensen voor het geweld op de vlucht zijn. Massaal trekt de bevolking van de dorpen naar de relatief veilige steden. Hoewel de hoop schaars is en het geweld zeer licht ontvlambaar blijkt, zijn er in oktober van dit jaar weer serieuze geluiden gehoord over vrede. Naar het schijnt is het rebellenleger de financiële en fysieke uitputting nabij. Een toekomst zonder oorlog lijkt niet langer onmogelijk. In ieder geval wordt de strijd op het voetbalveld met succes gestreden. De voetbalclubs profiteren dankbaar van de bevolkingsconcentraties in de steden omdat ze opeens aanzienlijk meer voetbaltalent in de buurt hebben.

Niet alleen de Palancas Negras of de Palancas Negras Juniors zorgen voor overwinningen, maar ook de clubs uit Angola blijken aan kracht te winnen. Petro Atletico, uit de hoofdstad Luanda, heeft zich tegen elke verwachting geplaatst voor de halve finale van de Afrikaanse Champions League. In de laatste fase van de clubcompetitie verbijsterden de Angolezen het hele continent met een ongekende 2-4 overwinning tegen Al Ahly uit Egypte. Deze ‘Afrikaanse club van de Eeuw’ heeft de laatste vijfentwintig jaar in een zevenenzestig wedstrijden slechts één keer eerder thuis verloren. Ook in de Afrikaanse Cupwinners Cup heeft een Angolese club succes. Inter Club, eveneens uit Luanda, speelt begin december de beslissende wedstrijd van de finale tegen de Kaizer Chiefs uit Zuid-Afrika.

Maar er is meer. Het beste wat Angola te bieden heeft, is buiten Afrika te vinden. Pedro Mantorras, topscorer en gekozen als beste speler van de Afrikaanse kampioenschappen onder twintig, is bezig de status van superster te verwerven in Portugal. In zijn eigen land heeft hij die status al bereikt. Mantorras wordt zo vaak als zijn lichaam en club het toelaten zowel in het nationale elftal als in het team onder twintig ingezet. De negentienjarige aanvaller ging dit jaar van Alverca in de hoogste Portugese divisie naar diens concurrent Benfica voor 3,5 miljoen Britse ponden en is daarmee de duurste speler in de Portugese competitie. Insiders zien in Mantorras één van de grootste Afrikaanse talenten ooit. De Italiaanse krant Gazzetta Dello Sport noemt hem ‘een fenomeen in wording’.

Zijn optreden buiten het veld is al even voorbeeldig als zijn daden binnen de lijnen. Mantorras, die beide ouders op jonge leeftijd verloor, sluist een aanzienlijk deel van zijn inkomen terug naar een stichting in Angola die arme kinderen helpt. Ondanks zijn komeetachtige ontwikkeling blijft hij een bescheiden speler. Na een applauswissel in een oefenwedstrijd tegen Feyenoord die hij eigenhandig met twee doelpunten besliste, verklaarde hij dat “het applaus leuk was, maar dat de eer niet alleen voor mij maar voor al mijn collega’s was. Alleen met behulp van het team kan ik mijzelf ontwikkelen.” De ontwikkeling van deze speler zal niet alleen Benfica goed van pas komen. Heel Angola rekent erop dat Mantorras tot heldendaden voor zijn land in staat is. Angola hoopt dat er gebouwd kan worden aan succes in de toekomst op de puinhopen van het heden.

[Naschrift MS 2009: Mantorras speelt nog altijd voor Benfica. Een ernstige knieblessure en vier operaties hebben hem niet de gouden toekomst gebracht die hem acht jaar geleden werd voorspeld . NEC speler Kivuvu noemde Mantorras onlangs in de Gelderlander, na zijn nationaliteitswissel een groot voorbeeld en absolute vedette van de nationale ploeg. Het Afrikaans kampioenschap, begin 2010, vindt plaats in Angola. Angola heeft zich vanaf 2001 stevig gevestigd als Afrikaans voetballand. Tijdens de meest recente Afrikaanse kampioenschappen blonk Angola uit en verloren nipt van de uiteindelijke winnaar Egypte]

Advertenties

One Response to Hoop voor Angola

  1. […] het zondag opnemen tegen het thuisland Angola. Hoewel Angola de laatste tien jaar steeds meer meetelt in het Afrikaanse voetbal, is het niet de sterkste tegenstander. Onlangs speelde Ghana nog met 0-0 […]

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: